Marieke de Visser

Marieke Johanna de Visser is mijn volledige naam. 27 jaar oud. Ik woon in een klein appartementje in Arnhem. Een heerlijke plek waar ik inmiddels bijna 4 jaar woon. Ik ben geboren in Castricum en opgegroeid in Elst (Gelderland).

Dit bericht is geplaatst op 30-06-2019

Een tijd heb ik gedacht dat het leven vrij maakbaar was: als ik alles overdacht en daarin verantwoorde beslissingen nam, dan moest het wel goedkomen. Afgelopen zomer bleek dat toch anders.. 
Net voordat mijn vakantie begon kreeg ik 2 heftige berichten die ik door m'n vermoeidheid moeilijk kon relativeren. De tijd die daarna volgde was pittig: ik bleek niet alleen heel moe te zijn, maar ook voor een tweede keer in een overspannen periode te zijn beland. Nee! Dit had ik inmiddels toch wel onder de knie? Ik begon aan mezelf te twijfelen en wist op den duur niet meer goed hoe ik m'n hoofd boven water moest houden. Ja, bij God! Maar wat leek Hij ver weg. God kon alle angst van mij weg nemen, de problemen van mijn geliefden oplossen, maar dit deed Hij niet. Tenminste, niet zoals ik vond dat dit moest.

De gedachte 'Hoe kan ik nou vertrouwen op U, als U helemaal niks doet?' sloop binnen. Op den duur begreep ik God niet meer en dat voelde eenzaam. Bijzonder genoeg kwamen er dagelijks christelijke kinderliedjes van vroeger in me op: 'Je hoeft niet bang te zijn, al gaat de storm te keer..' De eerste keren kon ik daar niks mee, maar met de tijd zag hoe ik God door alles heen voor mij aan het zorgen was, middels gebed, familie/vrienden, kaartjes, gesprekken, liederen en hartverwarmende knuffels. Ik ging dan wel door een zware periode, maar ik hoefde dat niet alleen te doen.

Mijn gedachten veranderden langzaam en ik begon te beseffen hoe erg ik het eigenlijk met Hem getroffen heb; Jezus had voor mij alles al gedragen en Hij liet mij niet zomaar aan mijn lot over! 
Inmiddels gaat het stukken beter. Dat maakt me dankbaar. Tegelijkertijd besef ik hoe kwetsbaar het leven is. De tekst die ik afgelopen januari op een kaartje schreef, bemoedigt mij nog steeds: 'Er is geen garantie dat niets me overkomt, wél de garantie dat wat me overkomt, ik samen met God zal doorstaan.' 

Ik wil Jezus volgen, zelfs als ik Hem niet begrijp. Hij is mijn liefdevolle Vader die mijn geluk voor ogen heeft en niet mijn ongeluk. Ik bof maar met Hem!